28 Σεπτεμβρίου: Μνήμες διωγμού

NGM97863

ΟΤΑΝ Η ΠΙΣΤΗ ΕΙΝΑΙ ΠΙΟ ΔΥΝΑΤΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΦΩΤΙΑ
Ξημερώματα 28ης Σεπτεμβρίου 2013… Η πολιτική σκευωρία που στήθηκε εις βάρος της Χρυσής Αυγής φτάνει στο αποκορύφωμά της με την σύλληψη του Ν. Μιχαλολιάκου και άλλων βουλευτών του Κινήματος. Τρία χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από την ημέρα που είδαμε τις χειροπέδες στα χέρια του Αρχηγού και τον ακούσαμε να φωνάζει προς τα τηλεοπτικά συνεργεία, «Ζήτω η Χρυσή Αυγή, κάτω οι ρουφιάνοι».

Την ίδια περήφανη στάση κράτησαν όλοι οι συλληφθέντες συναγωνιστές, που μπροστά στο «χολιγουντιανό» σόου της αντιτρομοκρατικής (!) υπηρεσίας, εκεί στα σκαλοπάτια της ΓΑΔΑ, με το κεφάλι ψηλά, διατράνωναν την Πίστη τους στον Εθνικισμό, περιφρονώντας το απόλυτα εχθρικό κλίμα που είχαν δημιουργήσει παρασκηνιακά, κάποιοι σκευωροί και επίορκοι.

Η είδηση με βρήκε εκτός Αθήνας και χωρίς δεύτερη επέστρεψα στην πρωτεύουσα για να είμαι κοντά στις εξελίξεις. Δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ότι τις ημέρες εκείνες εξαπολύθηκε ένα πρωτοφανές πογκρόμ κατά των Εθνικιστών, με ενόπλους αστυνομικούς σε οικίες συναγωνιστών και ένα πρωτοφανές κλίμα τρομοκρατίας από την τηλεόραση που μιλούσε για κρυμμένα όπλα, υπαρχηγούς, εντολές και… αμνοερίφια.

Επισκέφτηκα τους γονείς μου που ασφαλώς ήταν αναστατωμένοι και επικοινώνησα με συναγωνιστές για να μάθω που βρίσκεται η κατάσταση… Ημέρα Σάββατο όπου κανονικά, αρχίζει η προετοιμασία της εφημερίδας μας για να κυκλοφορήσει την Τετάρτη. Όμως την δεδομένη στιγμή, δεν ήξερα καν αν θα μπορώ να… κυκλοφορήσω ο ίδιος, πολύ περισσότερο δεν γνώριζα εάν θα κυκλοφορήσει η εφημερίδα στα περίπτερα…

ΕΝΑ ΤΗΛΕΦΩΝΗΜΑ ΑΠΟ ΤΑ ΚΡΑΤΗΤΗΡΙΑ ΤΗΣ ΓΑΔΑ
Το επόμενο πρωί, χτυπά το τηλέφωνο και από την άλλη άκρη της γραμμής ακούω την εξής φράση: «Νίκο θα βγάλουμε εφημερίδα»; Ήταν η φωνή του Ν. Μιχαλολιάκου στον οποίο αμέσως απάντησα θετικά, λέγοντας «ούτε βήμα πίσω». Ήταν το πιο σύντομο τηλεφώνημα μαζί του, αφού δεν είπαμε τίποτα λιγότερο ή περισσότερο.

Αμέσως, με μετρημένους στην παλάμη του ενός χεριού, συναγωνιστές, αρχίσαμε την προετοιμασία του φύλλου που κυκλοφόρησε κανονικά την Τετάρτη και στο οποίο αρθρογράφησε όπως εδώ και 23 ολόκληρα χρόνια – στην τελευταία σελίδα της εφημερίδας μας – ο Ν. Μιχαλολιάκος, με ένα σύντομο αλλά δυναμικό μήνυμα που υπαγόρευσε δια τηλεφώνου καθότι παρέμενε κρατούμενος μέχρι την προφυλάκιση που ακολούθησε λίγες ημέρες αργότερα…

ΓΡΑΦΟΝΤΑΣ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΦΥΛΑΚΗ
Για όσους γνωρίζουν τους Συναγωνιστές που προφυλακίστηκαν εκείνες τις ημέρες, αυτό που θέλω να καταθέσω, δεν αποτελεί έκπληξη. Κάποια πράγματα όμως αξίζει να λέγονται δημόσια: Δεν άφησαν ούτε μέρα να πάει «χαμένη». Ο πολιτικός τους αγώνας συνεχίστηκε αδιάκοπα, με τηλεφωνικές παρεμβάσεις και κείμενα που δημοσίευσε η εφημερίδα και η ιστοσελίδα της ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ. Το πάθος τους για να διαδοθεί η αλήθεια για την σκευωρία, τους οδήγησε στο να αρθρογραφούν μέσα από ένα κελί. Περισσότερο απ’ όλους, αυτό ίσχυε για τον Ν. Μιχαλολιάκο, που δεν άφησε ΟΥΤΕ ΜΙΑ ΕΒΔΟΜΑΔΑ την εφημερίδα, σε όλη εκείνη την περίοδο της 18μηνης ομηρίας του.

Για εκείνες τις ημέρες των σκληρών διώξεων και της τρομοκρατίας, που έφτασε στο σημείο να αφαιρέσει την ζωή από δύο νέα παιδιά, θα μπορούσαν να γραφτούν βιβλία. Κάποια στιγμή θα γίνει… Εκείνο που κρατάμε για την ώρα είναι το ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ που έδωσαν όλοι εκείνοι που στερήθηκαν την ελευθερία τους. Το παράδειγμα και το θάρρος τους που κράτησε όρθιο ένα ολόκληρο Κίνημα την στιγμή που κάποιοι νοσηροί εγκέφαλοι στοιχημάτιζαν πως έχει ήδη διαλυθεί.

Τρία χρόνια μετά, η πολιτική μας ομηρία συνεχίζεται. Όμως συνεχίζεται και η έκδοση αυτής της εφημερίδας που σήμερα μετρά το χιλιοστό της φύλλο. Και φυσικά συνεχίζεται ο Αγώνας μας για μια Ελλάδα Ελεύθερη. Τίποτα δεν έχει τελειώσει, όσο θα υπάρχουν οι Εθνικιστές. «Ψηλά τα λάβαρα, η Νίκη μας προσμένει…»

ΝΙΚΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

Advertisements