Φέρνουν λάδι από την Τυνησία

elia

Με την συναίνεση της Ελλάδος και των εκπροσώπων της στα όργανα  της Ε.Ε., μπαίνει ταφόπλακα στην εγχώρια παραγωγή ελαιολάδου.

Η απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για αδασμολόγητη εισαγωγή τουλάχιστον 91.000 τόνων ελαιολάδου από την Τυνησία, με την οποία συμφώνησε η Ελληνική πλευρά, ρίχνει στο καναβάτσο 450.000 Ελληνικές οικογένειες,  σημαντικό μέρος του εισοδήματος των οποίων, εάν όχι όλο, προέρχεται από ελαιοκαλλιέργειες.

Αυτό θα επιτείνει το ήδη αρνητικό κλίμα που υπάρχει διεθνώς για τις  τιμές του ελαιολάδου, οι οποίες ολοένα κατρακυλούν, προς χάριν των κερδοσκοπικών κέντρων και των πολυεθνικών εταιρειών, που επιδιώκουν να ελέγξουν και τον συγκεκριμένο κλάδο.

Η κατάσταση, λόγω της εισαγωγής φτηνού λαδιού, πολύ χαμηλής ποιότητας από την χώρα της ζώνης του Μαγκρέμπ, το οποίο, πληροφορίες αναφέρουν ότι τελικά θα φτάσει τους 230.000 τόνους, θα επιδεινωθεί περαιτέρω τους επόμενους μήνες.

Ήδη, η Τουρκία κι άλλα ελαιοπαραγωγά κράτη της Μεσογείου, πιέζουν ασφυκτικά την Κομισιόν να τύχουν κι αυτά της προνομιακής μεταχείρισης, που είχε με την επίκληση… ανθρωπιστικών λόγων, η βορειοαφρικανική χώρα.

Όσο για το ποιο πολιτικό πρόσωπο ευθύνεται για την άδεια που έδωσε η Ελλάδα, σε αντίθεση με την άρνηση της Ιταλίας, στην εισαγωγή τυνησιακού ελαιολάδου, επικρατεί κομφούζιο.

Ο αρμόδιος υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης Βαγγέλης Αποστόλου ρίχνει το μπαλάκι στον υπηρεσιακό υπουργό Γεωργίας στην κυβέρνηση Θάνου, Δημήτρη Μελά.

Όπως αναφέρει σε ανακοίνωσή του, η απόφαση λήφθηκε στις 17 Σεπτεμβρίου 2015, όταν την ευθύνη είχε ο Μελάς.

Από την πλευρά του, ο τελευταίος αν και αποφεύγει να τοποθετηθεί δημοσίως, επισημαίνει μέσω διαρροών του στον Τύπο, πως η επίμαχη απόφαση της Ε.Ε. ελήφθη από το Συμβούλιο Γενικών Υποθέσεων της Κοινότητας, στο οποίο ο ίδιος δεν συμμετείχε.

Παράλληλα, υποστηρίζει ότι ο Αποστόλου αν ήθελε, θα μπορούσε να βάλει το θέμα απόσυρσης της συγκεκριμένης απόφασης, που πλήττει άμεσα και καίρια τα Ελληνικά συμφέροντα, σε κάποιο από τα τακτικά συμβούλια των Ευρωπαίων υπουργών Γεωργίας.

Άλλοι κύκλοι υποστηρίζουν ότι η χώρα μας μπορεί να πάρει πίσω την υπογραφή της όταν έρθει το ζήτημα προς ψήφιση στο Ευρωκοινοβούλιο, πιθανότατα μέσα στον Φεβρουάριο.

Το βέβαιο είναι ότι εκτός των άλλων επιχειρείται η ποδηγέτηση της τιμής πώλησης του ελαιολάδου σε βάρος των Ελλήνων παραγωγών.

Ενώ για το ελληνικό λάδι, που χαρακτηρίζεται από την κορυφαία ποιότητά του (το πρώτο παγκοσμίως στην οξύτητα των τριών γραμμών – εξαιρετικό παρθένο), η τιμή ανά κιλό κυμαίνεται μεταξύ 3,30 ευρώ με 3,70 ευρώ, το αντίστοιχο από την Τυνησία δεν θα ξεπερνά τα 1,25 ευρώ το κιλό.

Αξίζει να σημειωθεί ότι η εν λόγω χώρα δεν είναι υποχρεωμένη να συμμορφώνεται με τις περιβαλλοντικές και φυτοϋγειονομικές οδηγίες της Ε.Ε., με αποτέλεσμα το λάδι που παράγει να είναι έμπλεο φυτοφαρμάκων κι άλλων βλαβερών για τον ανθρώπινο οργανισμό, ουσιών.

Πηγές του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης αναφέρουν ότι ο Αποστόλου θα μπορούσε στην σύνοδο των υπουργών Γεωργίας της Ε.Ε. (16-11-2015), να ζητούσε επανεξέταση από μηδενική βάση του θέματος, θέτοντας έστω και εκ των υστέρων βέτο στην απόφαση του Σεπτεμβρίου.

Όπως λέγουν, το μόνο που αρκέστηκε να πει είναι ότι «πρέπει η Κομισιόν να προσέχει την διαχείριση και τον ρυθμό των εισαγωγών αδασμολόγητων αγροτικών προϊόντων».

Σε κάθε περίπτωση, δεν προστάτεψε την εγχώρια ελαιοπαραγωγή που ανέρχεται ετησίως σε περίπου 350.000 τόνους, ενώ η παραγωγή ελαιοκαρπών κυμαίνεται μεταξύ 2.050.000 και 2.646.000 τόνων.

Για όσους δεν το γνωρίζουν, οι πολυεθνικές που έχουν την έδρα τους στην Ισπανία, η οποία είναι η πρώτη σε αριθμούς αλλά όχι σε ποιότητα ελαιοπαραγωγική χώρα παγκοσμίως, ήθελαν και πέτυχαν, χάρις στις διασυνδέσεις που έχουν στο κονκλάβιο των Βρυξελλών, την εισαγωγή χύμα τυνησιακού ελαιολάδου.

Κι αυτό γιατί στην συνέχεια θα το τυποποιήσουν και θα το πουλήσουν στην διεθνή αγορά ως ελαιόλαδο παραγόμενο στην Ιβηρική Χερσόνησο, σε τιμές πολύ χαμηλότερες από των κύριων ανταγωνιστριών χωρών στον τομέα αυτό, όπως η Ιταλία και η Ελλάδα.

Ολα αυτά γίνονται στο όνομα της ανθρωπιστικής κρίσης που αντιμετωπίζει όντως η Τυνησία, απ’ όπου ξεκίνησε η λεγόμενη «Αραβική Άνοιξη», δημιούργημα ξένων μυστικών υπηρεσιών.

Όσο για την Ε.Ε. και δη τα εντεταλμένα όργανά της, πρέπει άμεσα να απαντήσει στο ερώτημα: γιατί δεν προσέφερε οικονομική βοήθεια στην συγκεκριμένη χώρα, αλλά επέτρεψε την εξαγωγή του ελαιολάδου της, που ωφελεί μόνο τις βιομηχανίες τυποποίησης και καταστρέφει την παραγωγή Ελλάδος και Ιταλίας;

Γ. Φράγκος / εφημερίδα ΕΜΠΡΟΣ

Advertisements